Ώρα να περάσουμε τον Ατλαντικό να δούμε μια σειρά απο Ευρώπη. Η Αγγλία και ειδικά το BBC φημίζεται για τις πολύ ποιοτικές σειρές που δημιουργεί όπως και οτι προτιμάει λίγα σε αριθμό επεισόδια μεν, μεγάλα σε διάρκεια δε. Όλα αυτά χάριν της ποιότητας.
Η σειρά που θα παρουσιάσω είναι ότι πιο κοντινό στο τέλειο μπορεί να βρει κανείς. Με δύο season των 6 επεισοδίων δεν προλαβαίνει να κάνει κοιλιά, οι ηθοποιοί παίζουν εκπληκτικά, το σενάριο που βασίζεται στον διάσημο ντετέκτιβ Sherlock Holms πανέξυπνο. Ας το πάρω απο την αρχή...
Μετά απο μια βδομάδα περίπου (άργησα λιγάκι) και μετά απο απαίτηση "φανατικών οπαδών" επιστρέφω με μία σειρά που πραγματικά τα ΣΠΑΕΙ... Ο λόγος για το Suits μια απο τις δύο δικηγορικές σειρές που με έκαναν να κολλήσω (η άλλη είναι το Boston Legal) Τι κάνει το Suits ξεχωριστό??? Η πρωτοτυπία, οι ερμηνείες και το χιούμορ...
Είχα καιρό να προτείνω μια καλή νέα κωμωδία... Βασικά είχα καιρό να δω μια νέα κωμωδία που θα με κάνει να θέλω να την προτείνω ανεπιφύλακτα.Το New Girl όμως με κέρδισε απο το πρώτο επεισόδιο. Είναι ίσως η καλύτερη νέα κωμωδία για το 2011-12. Λίγα λόγια λοιπόν και άμεσο downloading. Η Jess (Zooey Deschanel) μετά απο ένα άσχημο χωρισμό, ψάχνει για σπίτι. Η αναζήτηση σπιτιού την οδηγεί να συγκατοικήσει με τρεις τύπους, τον έναν πιο ιδιαίτερο απο τον άλλο.
Το να προλογίσω αυτή τη σειρά αποδείχθηκε δύσκολο πράγμα. Τι να πω? Απο που να αρχίσω? Αφού λοιπόν το άρχισα και το έσβησα πέντε φορές, είπα να το πιάσω απο την αρχή.
Η αρχή έγινε όταν είχα τελειώσει όλα τα επεισόδια απο ότι έβλεπα εκείνη την περίοδο και είπα να ξεκινήσω κάτι καινούριο. Τα πολύ καλά λόγια που διάβασα σε ένα φόρουμ με έκαναν να κατεβάσω τον 1ο κύκλο του Boss...
Παράλληλα μαθαίνω οτι ο πρωταγωνιστής Kelsey Grammer κέρδισε το βραβείο Ά ανδρικού σε δραματική σειρά. Το άξιζε? Και αυτό, και άλλα πολλά...
Το Boss είναι ένα πολιτικό θρίλερ, που παρουσιάζει με τρόπο μοναδικό το πώς λειτουργεί το πολιτικό παιχνίδι, με όλη τη βρωμιά που φαντάζεσαι να επικρατεί.
Στο κέντρο της ιστορίας είναι ο δήμαρχος του Σικάγο Tom Kain. Ο Kain μαθαίνει ότι πάσχει από Άνοια με Σωματίδια Λούι. Μία εκφυλιστική ασθένεια του εγκεφάλου, που θα επιτεθεί ραγδαία και θα επηρεάσει τις σωματικές και νοητικές λειτουργίες του δήμαρχου.
Ο Kain που κατέχει αυτή την ισχυρή θέση (ο δήμαρχος μιας τόσο μεγάλης πόλης της Αμερικής, χειρίζεται τεράστια κεφάλαια και επηρεάζει το πολιτικό σκηνικό και στις κυβερνητικές αλλά και προεδρικές εκλογές) είναι ένας άνδρας αποφασιστικός και με ισχυρή ατσάλινη θέληση.
Με μια δόση εγωκεντρισμού, θα αποφασίσει να αποκρύψει το γεγονός από τον τύπο, τους συνεργάτες και την οικογένεια του και θα παλέψει μόνος του ενάντια σε ψευδαισθήσεις, κρίσεις, πολιτικούς αντιπάλους και οικογενειακά προβλήματα. Από αυτή τη στιγμή ξεκινάει η σειρά. Εκλογές τρέχουν και το παιχνίδι αρχίζει. Απειλές, σκάνδαλα, προδοσίες, φόνοι και επικοινωνιακά τεχνάσματα, χρησιμοποιούνται από όλες τις μεριές και οδηγούν σε ένα τρομερό φινάλε της πρώτης season στο οποίο ο Tom Kain θα μας δείξει γιατί ο τίτλος της σειράς είναι Boss(προφανώς όχι λόγο της κολόνιας).
Το εκπληκτικό, με συνεχείς διακυμάνσεις και τρομερό φινάλε, σενάριο απογειώνεται με την τρομερή ερμηνεία του Kelsey Grammer. Οι εκφράσεις του σου δείχνουν επακριβώς τον εσωτερικό πόνο του προσωπικού κόστους κάθε απόφασης, γιατί φυσικά ο Boss δεν πρόκειται να δείξει αδυναμία ποτέ, ενώ στα μάτια και στο σώμα μπορείς να διακρίνεις την παρακμή που προκαλεί η αρρώστια.
Για αυτό τον ρόλο, βραβεύτηκε με χρυσή σφαίρα.
Στη δεύτερη οι απαιτήσεις είναι τεράστιες. Οι ανατροπές και οι αλλαγές σε συνεργάτες και συμμάχους όπως και η προχωρημένη κατάσταση της υγείας του Kain μας κάνει να αναρωτιόμαστε για το ποια είναι η επόμενη μέρα για τον Boss. Πλέον η αρρώστια δημιουργεί ρήγματα στην ωφελιμιστική κρίση του Kain κάνοντας ον παρορμητικό και συναισθηματικό. Παράλληλα, γεγονότα του παρελθόντος βγαίνουν στην επιφάνεια ενώ, προφανώς, λόγω του συναισθηματισμού που του προκαλεί η κατάσταση της υγείας του, αποφασίζει να εφαρμόσει ένα project μιας γκετοποιημένης περιοχής που ο ίδιος κατέστρεψε στις αρχές της καριέρας του.
Στο σχέδιο του αυτό, που είναι ένας τρόπος εξιλέωσης θα βρει απέναντι του όλους τους πρώην συμμάχους του. Την ίδια στιγμή οι κυβερνητικές εκλογές είναι σε εξέλιξη, ένα ακόμα ταμπλό για το πολιτικό πόκερ του Kain. Η κατάσταση της υγείας του όμως χειροτερεύει δίνοντας στους προσωπικούς δαίμονες του, σώμα και φωνή. Πλέον γίνεται δύσκολο το να καταλάβει το τι είναι πραγματικότητα και τι όχι.
Επειδή όμως ξέρεις ποιος είναι ο τίτλος της σειράς περιμένεις με αγωνία ποια θα είναι η ανατροπή και το πώς θα διαχειριστεί την κρίση που περνάει, και αυτός και η πόλη.
Καταλήγοντας, θέλω να πω ότι το Boss, μια σειρά 20 επεισοδίων έως τώρα είναι ένα από τα όχι και τόσο γνωστά μαργαριτάρια που θα ανακαλύψετε στην Αμερικάνικη τηλεόραση.
Είχα καιρό να προτείνω μια καλή νέα κωμωδία... Βασικά είχα καιρό να δω μια νέα κωμωδία που θα με κάνει να θέλω να την προτείνω ανεπιφύλακτα.
Το New Girl όμως με κέρδισε απο το πρώτο επεισόδιο. Είναι ίσως η καλύτερη νέα κωμωδία για το 2011-12.
Λίγα λόγια λοιπόν και άμεσο downloading.
Η Jess (Zooey Deschanel) μετά απο ένα άσχημο χωρισμό, ψάχνει για σπίτι. Η αναζήτηση σπιτιού την οδηγεί να συγκατοικήσει με τρεις τύπους, τον έναν πιο ιδιαίτερο απο τον άλλο.
Για αρχή έχουμε τον Νικ. Έχει παρατήσει την Νομική, είναι τώρα απένταρος και δουλεύει ως μπάρμαν. Είναι ο κλασσικός ρέμπελος τυπάς. Όλοι κάποτε ήμασταν ή έχουμε ένα τέτοιο φίλο.
Δεύτερον έχουμε τον Winston (Lamorne Morris). Μπασκετμπολίστας στην Λιθουανία, έχασε τη δουλειά του και τώρα ψάχνει ξανά τον δρόμο του. Η επαναπροσαρμογή του είναι δύσκολη, αφού πλέον απο αστέρας θα πρέπει να βρει λεφτά για το νοίκι.
Και τέλος ο Σμιτ. Ο λόγος που αυτή η σειρά είναι ένα επίπεδο πάνω. Εμβληματική παρουσία, ο τύπος που τις ατάκες του στις γκόμενες πρέπει να τις γράφεις και μετά να τις μάθεις... ώστε να μην τις λες ποτέ. Είναι ο κλασσικός τύπος του douchebag που σίγουρα θα λατρέψεις. Βασικά λάθος. Μόνο κλασσικός δεν είναι. Είναι ανεπανάληπτα ιδιαίτερος.
Το χιούμορ είναι απίστευτο και κάθε επεισόδιο ξεκαρδιστικό. Είναι φρέσκο και αυτό οφείλεται στο πρόσωπο της Deschanel που είναι αξιολάτρευτη. Δεν έχει την τέλεια ομορφιά της Cece (Hannah Simone) ούτε είναι τόσο sexy όσο η Angie (Olivia Munn). Είναι όμως απίστευτα γλυκιά και γήινη. Απίστευτα!
Η πρώτη season κύλησε απίστευτα ωραία ενώ η δεύτερη που είναι στην μέση κρατιέται στα ίδια επίπεδα.
Έτσι ονομάζει ο ευφυής αναλυτής διασποράς αίματος, Dexter Morgan (Michael C. Hall), τον κρυφό εσώτερο εαυτό του. Ζούνε μαζί στο ίδιο σώμα και άλλες φορές συχνά άλλες όχι και τόσο, τα ένστικτα του Σκοτεινού Συνεπιβάτη κατακλύζουν τον Dexter και τον οδηγούν στο να βρίσκει απόλαυση και νόημα ζωής στο να δολοφονεί.
Όταν λέμε συνεπιβάτης, δεν κάτι τύπου The Host, ούτε κάποια διπλή προσωπικότητα. Ο Dexter έχει ανεξήγητες ορμές, τον τραβάει το αίμα και ο φόνος και με την βοήθεια του θετού του πατέρα, ο οποίος αναγνώρισε αυτά τα ένστικτα νωρίς, έμαθε ένα "κώδικα", έβαλε κανόνες στον εαυτό του και άρχισε την καριέρα του ως serial killer.
Ο κώδικας του Dexter είναι απλός. Σκοτώνει μόνο δολοφόνους. Ανθρώπους που έχουν σκοτώσει παραπάνω απο μια φορά, άλλοι serial killers ή όχι τους οποίους ερευνά και όταν βρίσκει αποδείξεις τους σκοτώνει με την χαρακτηριστική ιεροτελεστία του.
Δουλεύοντας στο ανθρωποκτονιών του Miami και με την αδερφή του Debra Morgan (Jennifer Carpenter) που είναι επίσης αστυνομικός, ο Dexter, ισορροπεί ανάμεσα στα ένστικτα του, την ανακάλυψη απο τους συναδέλφους του, την προσπάθεια για μία φαινομενικά φυσιολογική ζωή.
Ο Michael C. Hall έχει καταφέρει να δώσει την σωστή ερμηνεία σε έναν πολύ δύσκολο χαρακτήρα, έχοντας την κατάλληλη "ψύχρα" στα μάτια και την ένταση στις κινήσεις. Ο ρόλος είναι πολύ απαιτητικός αφού όλοι η σειρά έχει αρκετό μονόλογο και δίνει έμφαση στην εσωτερική πάλη του πρωταγωνιστή.
Ο Dexter είναι ο τέλειος αντιήρωας. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην τον αγαπήσεις ή τουλάχιστον να μην τον συμπαθήσεις. Συγχρόνως όμως θα μπεις σε έναν σκεπτικισμό ως προς τι είναι σωστό και πιο λάθος. Είναι σωστή η ηθική του Dexter
Μετά απο μια βδομάδα περίπου (άργησα λιγάκι) και μετά απο απαίτηση "φανατικών οπαδών" επιστρέφω με μία σειρά που πραγματικά τα ΣΠΑΕΙ...
Ο λόγος για το Suits μια απο τις δύο δικηγορικές σειρές που με έκαναν να κολλήσω (η άλλη είναι το Boston Legal)
Τι κάνει το Suits ξεχωριστό??? Η πρωτοτυπία, οι ερμηνείες και το χιούμορ...
Σε έπεισα??? "Διάβασε περισσότερα..."
Οι σειρές που ασχολούνται με τα δικαστήρια έχουν συχνά μια δραματική υπόσταση που με κουράζει. Αυτές που έχουν φρέσκια οπτική, συνδυάζουν πλοκή και χιούμορ, δυνατούς χαρακτήρες και καλές ερμηνείες είναι οι αγαπημένες μου. Λίγες σειρές έχουν καταφέρει να με κρατάνε σε αναμονή όπως το Suits. Και αυτό γιατί παρέχει σε υπεραρκετό βαθμό όλα τα παραπάνω.
Λίγα λόγια για την πλοκή: Ο Mike Ross (Patrick J. Adams) είναι ένας πανέξυπνος νεαρός με φωτογραφική μνήμη που βγάζει τα προς το ζειν δίνοντας επι πληρωμή εξετάσεις στη θέση άλλων. Συχνός καπνιστής μαριχουάνας και χωρίς κάποιο άλλο πρόσωπο στη ζωή του εκτός απο τον κολλητό του και τη γιαγιά του, ο Mike δεν έχει ευνοϊκό μέλλον μπροστά του.
Ο φίλος του Mike θα του ζητήσει να κάνει τη μεταφορά μιας τσάντας μαριχουάνας σε ένα ξενοδοχεία. Η φαινομενική εύκολη δουλειά όμως δεν θα πάει καλά. Ο Mike θα δει αστυνομικούς να τον παρακολουθούν και προσπαθώντας να ξεφύγει θα μπει σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Ο Harvey Specter (Gabriel Macht) είναι ένας ταλαντούχος αλλά αλαζονικός δικηγόρος, μέλος μιας απο τις μεγαλύτερες φίρμες της Ν.Υόρκης. Ειδικότητα του να "κλείνει" υποθέσεις πριν φτάσουν στο δικαστήριο. Ένα απο τα καθήκοντα, ένα απο τα πολλά που δεν γουστάρει να κάνει, είναι να διαλέγει νεαρούς συνεργάτες, αποκλειστικά απόφοιτους του Harvard. H πίεση της αφεντικού, Jessica Pearson (Gina Torres) θα τον οδηγήσει στο ξενοδοχείο για συνεντεύξεις. Όπως καταλαβαίνεις αγαπητέ αναγνώστη η συνάντηση είναι μοιραία.
Ο Mike θα μπει στο συγκεκριμένο δωμάτιο, θα μιλήσει με τον Harvey και θα του κινήσει του ενδιαφέρον. Στο τέλος θα του δώσει μια ευκαιρία, κυρίως λόγω της υπεροπτικού χαρακτήρα του αι της αναζήτησης του ρίσκου που τόσο αγαπάει. Η αλήθεια είναι οτι βλέπει κάτι στον Mike και του δίνει μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία που ο Mike θα την αρπάξει.
Αυτή η ευκαιρία όμως είναι μια πρόκληση για τον Mike. Θα πρέπει να αλλάξει όλη του τη ζωή τις συνήθειες αλλά και τα πιστεύω του. Να βάλει μια τάξη στη ζωή του και να αντεπεξέλθει στα βαθιά, χωρίς κανονική εκπαίδευση αλλά και το φόβο της αποκάλυψης.
Μετά απο δύο season το Suits συγκαταλέγεται σε μία απο τις καλύτερες σειρές που θα βρεις εκεί έξω. Έχει καταιγιστικό ρυθμό και πίστεψε θα έρθουν ώρες που θα πιάσεις τον εαυτό σου να κρατάει την ανάσα του. Έχει χιούμορ και την απαραίτητη ευφυΐα τόσο σε αυτό τον τομέα όσο και στο θέμα της επίλυσης των υποθέσεων.
Η σωστή σειρά όμως θέλει γερό background χαρακτήρων και δυνατές ερμηνείες σε ταιριαστούς ρόλους.. Στο Suits θα βρεις το δεύτερο περισσότερο απο το πρώτο. O Adams είναι αρκετά καλός στον ρόλο του Mike αλλά αυτός που θα λατρέψεις να μισείς είναι Gabriel Macht ως Harvey. Είναι ένας ρόλος που πιστεύω οτι του αρέσει να τον παίζει. Το απολαμβάνει και φαίνεται στην οθόνη.
Εκτός όμως απο τους πρωταγωνιστές, να προσέξεις τον Rick Hoffman ως τον ιδιότροπο δικηγόρο ειδικευμένο στα οικονομικά, Louis Litt. Όλοι τον απεχθάνονται αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να μην τον αγαπήσεις. Το ίδιο και την Sarra Rafferty στον ρόλο της αξιαγάπητης γραμματέας του Harvey, Donna. Οι δυο αυτοί μαζί με την επιβλητική/γοητευτικότατη μορφή της Gina Torres δίνουν το κάτι παραπάνω.
Το Suits μόλις τελείωσε τον δεύτερο κύκλο του. Το καλοκαίρι επιστρέφει δριμύτερο. Έχεις αρκετό χρόνο να δεις όλα τα επεισόδια μαζεμένα.
Γιατί να το δεις: Γιατί είναι φρέσκο και θα σε κρατήσει σε αγωνία σίγουρα, δεν θα βαρεθείς και κάθε επεισόδιο θα σε αφήσει ικανοποιημένο...
Γιατί όχι: Αν δεν είσαι της φάσης με τους δικηγόρους και τα λοιπά άστο, δεν είναι για σένα.
Ώρα να περάσουμε τον Ατλαντικό να δούμε μια σειρά απο Ευρώπη. Η Αγγλία και ειδικά το BBC φημίζεται για τις πολύ ποιοτικές σειρές που δημιουργεί όπως και οτι προτιμάει λίγα σε αριθμό επεισόδια μεν, μεγάλα σε διάρκεια δε. Όλα αυτά χάριν της ποιότητας.
Η σειρά που θα παρουσιάσω είναι ότι πιο κοντινό στο τέλειο μπορεί να βρει κανείς. Με δύο season των 6 επεισοδίων δεν προλαβαίνει να κάνει κοιλιά, οι ηθοποιοί παίζουν εκπληκτικά, το σενάριο που βασίζεται στον διάσημο ντετέκτιβ Sherlock Holms πανέξυπνο. Ας το πάρω απο την αρχή...
Ο Sherlock Holms (Benedict Cumberbatch) είναι ένας ευφυής ντετέκτιβ που συνεργάζεται με την scotland yard. Η παρατηρητικότητα του, η εξυπνάδα και η διορατικότητα, μαζί με τις γνώσεις του τον κάνουν να είναι ο καλύτερος του είδους του. Τα ίδια αυτά στοιχεία είναι όμως που τον κάνουν προσαρμοστικότητα και χωρίς κανένα ουσιαστικό φίλο.
Ο John Watson (Martin Freeman) είναι βετεράνος στρατιωτικός γιατρός και αναζητά σπίτι. Η αναζήτηση θα τον φέρει στην πασίγνωστη Baker Street. Ζώντας μαζί με τον ιδιότροπο Sherlock, ο John θα αρχίσει να ενδιαφέρεται για την δουλειά του συγκάτοικου του και γρήγορα θα συμμετάσχει και αυτός.
Μία δυνατή αλλά παράξενη φιλία θα σχηματιστεί όσο ο Sherlock θα προσπαθεί να προσαρμοστεί σε αυτό το νέο για αυτόν πλαίσιο, ενώ ο John θα πρέπει να περπατά πάνω στη λεπτή γραμμή ισορροπιών που σχηματίζονται ανάμεσα σε αυτόν, το Sherlock, τον αδερφό του Sherlock που δουλεύει στις μυστικές υπηρεσίες και μερικούς.... δολοφόνους.
Η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη, με πιο πρόσφατες τις δύο ταινίες του Robert Downey Jr. ο οποίος έκανε αντιγραφή επικόλληση τη συμπεριφορά που τον καταξίωσε ως Ironman. Οι ταινίες ήταν ωραίες, τουλάχιστον η πρώτη, αλλά δεν ήταν Sherlock Holms. Απείχε πάρα πολύ απο το χαρακτήρα που δημιούργησε ο Doyle.
Οι διαφορές της σειράς απο το πρωτότυπο είναι πολλές, με κύρια την μετάβαση στην εποχή μας. Ήταν ένα ρίσκο που πήραν οι δημιουργοί και του βγήκε 100%. Με μερικά σκηνοθετικά κόλπα, ξαφνικά αυτή η ξεζουμισμένη ιστορία έγινε πρωτότυπη και άκρως ενδιαφέρουσα.
Ο John πλέον γράφει τις ιστορίες του Sherlock σε blog, ενώ ο Sherlock στέλνει συνεχώς SMS, τα οποία παρεμπιπτόντως φαίνονται στην οθόνη σου και τα διαβάζεις και εσύ. Χωρίς να τα ακούς απο τον ηθοποιό, συμμετέχεις και εσύ στην βαθμιαία επίλυση των μυστηρίων και την βουβή επικοινωνία των χαρακτήρων.
Οι δύο πρωταγωνιστές δίνουν εκπληκτική ερμηνεία, που και στους δύο λειτούργησε ως εφαλτήριο για το βήμα παραπάνω. Ο Benedict Cumberbatch με το Cloud Atlas και το επερχόμενο Star Trek Into Darkness έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ενώ ο Martin Freeman είναι πλέον το πρόσωπο του Bilbo Baggins, ρόλο που έπαιξε επίσης εξαιρετικά.
Θα ξεχωρίσω αρχικά και τον Andrew Scott που στο ρόλο του ψυχοπαθούς Moriarty δίνει πραγματικά ρέστα. Τα επεισόδια που εμφανίζεται είναι και τα καλύτερα (4 στα 6 δηλαδή).
Πριν μερικές βδομάδες είδα για δεύτερη φορά τον δεύτερο κύκλο. Θυμήθηκα απο ξανά όλους τους λόγους που θεωρώ αυτή τη σειρά ότι καλύτερο υπάρχει. Ειδικά το τελευταίο επεισόδιο της δεύτερης season ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Κλάσεις ανώτερο απο τη δεύτερη ταινία Sherlock Holms σε όλα τα επίπεδα
Η ζήτηση που έχουν πια οι δύο αυτοί ηθοποιοί, έχουν κάνει τη σειρά να βρίσκεται σε hiatus με σκοπό να επιστρέψει κάποτε μέσα στο 2013. Οπότε έχεις άπλετο χρόνο να κατεβάσεις τα 6 επεισόδια και να πωρωθείς άπειρα μέχρι να βγει ο 3ο κύκλος.
Γιατί να το πιάσεις: Γιατί κάθε επεισόδιο θα σε αφήσει ευχαριστημένο και θα αναζητάς το επόμενο άμεσα. Γιατί είναι μια απο τις πιο άρτιες έξυπνες και ποιοτικές σειρές όλων των εποχων Γιατί να μην το δεις: Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να μη το δεις, θα αρέσει στον οποιοδήποτε. Ακόμα και στον πιο απαιτητικό φαν του Σέρλοκ Χόλμς.
Ώρα να περάσουμε τον Ατλαντικό να δούμε μια σειρά απο Ευρώπη. Η Αγγλία και ειδικά το BBC φημίζεται για τις πολύ ποιοτικές σειρές που δημιουργεί όπως και οτι προτιμάει λίγα σε αριθμό επεισόδια μεν, μεγάλα σε διάρκεια δε. Όλα αυτά χάριν της ποιότητας.
